Maszyna do produkcji pustych bloków w Izraelu

Kluczem do wyboru odpowiedniej maszyny do produkcji pustaków ceglanych jest „kierowanie się własnymi potrzebami i zrównoważenie czterech kluczowych wymiarów: wydajności, produktu, kosztu i lokalizacji”. Oznacza to, że nie należy ślepo dążyć do wysokiej automatyzacji (aby uniknąć kosztownych marnotrawstwa), ani zaniedbywać podstawowych parametrów (aby zapobiec niewystarczającej zdolności produkcyjnej lub wysokiemu wskaźnikowi wadliwości). Należy postępować zgodnie z logicznym procesem „doprecyzowania potrzeb → dopasowania typu sprzętu → sprawdzenia kluczowych parametrów → oceny wsparcia i-obsługi posprzedażowej”. Konkretne kroki są następujące:

1. Krok 1: Określ swoje podstawowe potrzeby (klucz do uniknięcia „kupowania niewłaściwej maszyny”).

Przed wyborem sprzętu jasno określ cele i ograniczenia produkcyjne; jest to warunek wstępny wszelkich późniejszych decyzji. Skoncentruj się na następujących czterech pytaniach:

1. Wymagania dotyczące wydajności: „Ile bloków musisz wyprodukować dziennie/miesiąc?”

Pojemność bezpośrednio określa skalę sprzętu i powinna być ustalana na podstawie wielkości zamówienia, zapotrzebowania rynku i planów ekspansji na kolejny rok do dwóch lat (aby uniknąć zakupu za małego i pozostawienia go nieodpowiedniego lub zbyt dużego i pozostawienia go niewykorzystanego). Mały popyt (500-2000 standardowych bloków dziennie, np. w przypadku-wiejskich domów własnej roboty i małych warsztatów): nie jest wymagana wysoka automatyzacja; mały- i średni sprzęt może zaspokoić potrzeby.
Średnie zapotrzebowanie (2000-8000 bloków dziennie, np. dla regionalnych sklepów z materiałami budowlanymi oraz małych- i średnich projektów): wymagana jest w pełni automatyczna jednostka główna z podstawową obsługą (automatyczne dozowanie i mieszanie).
Duży popyt (ponad 10 000 bloków dziennie, na przykład w przypadku projektów komunalnych i dużych przedsiębiorstw zajmujących się materiałami budowlanymi): wymagana jest pełna-linia produkcyjna (w tym automatyczne układanie w stosy i utwardzanie parą).
Uwaga: „Bloczki standardowe” bazują na pustakach o wymiarach 390×190×190mm. W przypadku produkcji mniejszych cegieł (takich jak cegły chodnikowe) moc produkcyjną można obliczyć na podstawie liczby bloków wyprodukowanych w jednej formie (np. jeśli w jednej formie wyprodukowano 6 cegieł chodnikowych, wydajność produkcyjną można zwiększyć sześciokrotnie). 2. Typ produktu: „Jaki typ bloków będzie produkowany?”
Wymagania dotyczące formowania (ciśnienie, forma, częstotliwość wibracji) dla różnych bloków znacznie się różnią, dlatego ważne jest, aby z wyprzedzeniem jasno określić kierunek produktu, aby uniknąć niezgodności sprzętu:

Produkty konwencjonalne (pustaki, standardowe cegły): Większość sprzętu jest kompatybilna, a kluczowym czynnikiem jest wszechstronność formy.

Produkty specjalne (cegły przepuszczalne, kolorowe cegły chodnikowe, bloki-nośne o dużych obciążeniach, bloki-o specjalnych kształtach): wybierz sprzęt z elastyczną wymianą form i regulowanym ciśnieniem formowania. Na przykład przepuszczalne cegły wymagają wibracji o wysokiej-częstotliwości-o niskiej amplitudzie, aby utrzymać porowatość, podczas gdy duże bloki nośne-wymagają formowania pod wysokim-ciśnieniem (większym lub równym 25 MPa).

Jeśli planujesz przełączać się między wieloma produktami (np. wytwarzającymi zarówno pustaki, jak i cegły chodnikowe), priorytetowo traktuj sprzęt z wygodną wymianą form (czas wymiany krótszy lub równy 30 minut, aby uniknąć częstych przestojów w celu dostosowania). 3. Ograniczenia miejsca: „Ile miejsca jest dostępne dla sprzętu i wyposażenia pomocniczego?”

Powierzchnia sprzętu obejmuje nie tylko główną maszynę, ale także obszary przechowywania surowców, mieszania, formowania, utwardzania i przechowywania gotowego produktu, aby uniknąć sytuacji „kupowania sprzętu, ale niemożności jego zamontowania”:

Małe maszyny ręczne/pół-automatyczne: główna maszyna zajmuje około 5–10 metrów kwadratowych i jest odpowiednia na mały teren o powierzchni 50–100 metrów kwadratowych (np. wiejski dziedziniec);

Średniej-w pełni automatyczne maszyny (w tym dozowanie i mieszanie): łączna powierzchnia wynosi około 100–300 metrów kwadratowych (wymagane są oddzielne magazyny surowców i hale dojrzewania);

Duże linie produkcyjne (w tym piece do paletyzacji i utwardzania parą): wymagają co najmniej 500 metrów kwadratowych. Miejsce musi być płaskie (aby ułatwić rozmieszczenie sprzętu transportowego) i blisko źródła wody/źródła zasilania (utwardzanie parą wymaga dużych ilości wody i sprzętu-o dużej mocy).

Należy również pamiętać: Miejsce musi posiadać „kanał transportowy” (wjazd i wyjazd wózków widłowych i ciężarowych), a obszar utwardzania musi być wolny od wody, aby zapobiec gromadzeniu się wilgoci w blokach.